ETAP I: skierowanie jest istotnym elementem diagnostyki mikrobiologicznej. Lekarz poprzez skierowanie nawiązuje kontakt z mikrobiologiem, ma to zasadniczy wpływ na przebieg analizy mikrobiologicznej.

Prawidłowo wypełnione skierowanie oparte na objawach pacjenta, uświadamia pacjentowi, kiedy ma wykonać badanie oraz w jaki sposób należy się do badania przygotować ( procedury przedlaboratoryjne dotyczące pobierania materiałów dostępne w CBMiA ). Dla mikrobiologa skierowanie wyznacza kierunek badań, co znacznie zwiększa szanse wykrycia lub wykluczenia czynnika etiologicznego. Tak więc prawidłowe skierowanie przekłada się na wiarygodny wynik, tym samym może pomóc w ukierunkowaniu leczenia.

[zobacz]

ETAP II: materiał diagnostyczny, pobieranie i transport - pacjent kierowany na badanie mikrobiologiczne powinien być poinformowany, że materiał kliniczny w zależności od regionu ciała oprócz czynnika etiologicznego może zwierać bakterie stanowiące naturalną florę fizjologiczną danego regionu. A zatem generalną zasadą, niezależnie od rodzaju zakażenia, czy rodzaju materiału, jest:

1. Pobranie materiału z miejsca zmienionego chorobowo.
2. W początkowej fazie choroby (początek infekcji).
3. Przed zastosowaniem antybiotyków lub mykostatyków i/lub preparatów odkażających.
4. Spełnianie warunków zapisanych w procedurach dla poszczególnych materiałów.

Procedury szczegółówe dotyczące przygotowania i postepowania z materiałem klinicznym w zależności od pochodzenia.

Spis procedur przedlaboratoryjnych

ETAP III: analiza mikrobiologiczna materiału klinicznego opiera się na doborze i zastosowaniu licznych metod i technik (metody niehodowlane, metody hodowlane, mikroskopowe, immunologiczne, genetyczne) w celu wykrycia drobnoustrojów adekwatnych do rodzaju zakażenia (czynnik etiologiczny). Analiza składa sie z etapów:

1. posiew i hodowla materiału
2. izolacja i identyfikacja drobnoustrojów
3. oznaczenie wrażliwości drobnoustroju na chemioterapeutyki

 ETAP IV: wyniki - w zależności od rodzaju materiału i zakresu badania mikrobiologicznego pacjent jest informowany o czasie odbioru wyników.

Opracowanie wyniku (raportu)

Na podstawie skierowania i analizy mikrobiologicznej materialu klinicznego oraz wiedzy i doswiadczenia zawodowego formułowany jest wynik badania mikrobiologicznego, który potwierdza lub wyklucza czynnik etologiczny (drobnoustrój chorobotwórczy) w konkretnym przypadku klinicznym. Czynnik określony nazwa rodzajową i gatunkową, określenie wrażliwości na odpowiednio dobrane antybiotyki oraz komentarz mikrobiologa odnośnie wyniku mający istotne znaczenie dla lekarza jak i pacjenta.

[zobacz]